21/1/2008 - Metal Hakkında....
Metal müzik hakkında yorum yapmadan önce, (her şeyde olduğu gibi) ne hakkında yorum yaptığımızı bilmemiz gerekir. dinlenilen iki parçadan sonra:
-bak abi bu dinlediğimiz metal, nasıl?
-boktan bir müzikmiş bu.
metal boktandır diye yorum yapmak,
-ah elime batan iğne paslıymış, dünyadaki bütün iğnelerin .ötünü koyiim o zaman ben.
demekle aynıdır özünde.
zira metal müzik o kadar çok alt dala ayrılır ki, kendi içinde çatışmalara, birbirini saymamalara kadar ilerler bu durum.
-80lerin üstüne tanımam abi. black falan ne lan, karı gibi cıyaklıyolar. gothic metal mi lan, keman klavye falan ne o öle.
başka bir durum
-80ler 80ler nereye kadar .mına .oyim, mis gibi doom varken.
gibi yorumlar (tersleri yada benzerleri) metal severler arasında oldukça yaygındır. o halde neymiş sayın "metal müzik boktandır" diyen arkadaş? en az 5-10 alt daldan en az iki grubun albümlerini hatim ettikten sonra bu yorumu yapabilecek kıvama gelebilirmiş insan!
öte yandan belli bi kategori hakkında yorum yapmak, (yukarıdaki örneklerden de anlaşılabileceği gibi) her metal severin zaman zaman yaptığı şeylerdendir. çoğunlukla zaman geçtikçe bu yorumlar değişir veya gelişir. potansiyel metal dinleyicisinin profiline bakılırsa, 13'ten 35'e kadar geniş bir yaş grubuyla karşılaşılır. değişen değerlerle, yavaş yavaş alınan hazzın azalmasıyla, popülist körüklemelerle ve en önemlisi "yeni" arayışı nedeniyle metalin alt dalları arasında geçiş yapmak,(bazen rock'ın metal kolundan tamamen ayrılmak, diğerlerini denemek) yeni bir albüm almak kadar kolaydır. belli bir noktadan sonra ne dinliyorsun sorusuna verilecek yanıt anlam kazanır.
-ne dinlersin?
-metal (-> powerdan blackine, deathinden progressiveine, grindcoreundan heavysine hepsini hatim etmiş arkadaş)
yaşı 35 olup jethro tull konserinde piposunu içecek olan entelleşmiş ağırbaşlı metal severlerin, bir rock barda dumanlar içinde headbang yapması olağan mıdır? değildir. peki bu amcamızın geçmişine baktığımızda buna benzer anıları görmek olağan mıdır? evet.
peki bu amcamız bir gün "metalden artık gına geldi" dese blues falan dinlese metalci olmaktan çıkar mı? kanımca özündeki metal ruhu sonsuza kadar yaşayacaktır. buna benzer birçok vakaya, küçük yaşta metal dinlemeye başlamış kızlarda rastlanır. 15-16 yaşında iken deliler gibi megadeth dinleyen körpecik kızlarımızı, üniversiteye geldiklerinde "alternatif oldum ben" gibi cümleler kurarken bulmak, hatta club ortamlarda görmek olağan hale gelmiştir. peki kızılmalı mıdır? özünde bu kitle, hiç metal müziğe bulaşmadan, mtv gazıyla "ben alternatif oldum" diyen kitleden çok daha aklı başında, çok daha kaliteli bir kitle değil midir?
olayın şu yönüne ise hiç değinmek istemiyorum
-ne dinlersin?
-metal
-ne tür genelde, grup falan?
-metallica
-hmmm başka
-metallica metalin babası abi başkaya ne gerek var.
bu arkadaşları yazının başında değerlendirdiğimiz "metal boktandır" diyen arkadaşla aynı kefeye koymamak içten bile değildir.
elimize batan iğne passız çıktı diye, bu iğneyi kutsal saymak, dünyadaki tüm toplu iğneleri kutsamak değil midir bu? (yanlış anlaşılma olmasın, metallica'ya son albüm haricinde lafım yok, zira her metal sever kenarından da olsa değmiştir kendilerine.)
bir de brutal vokal tartışması sürer gider, evet adamlar böğürüyordur...
-olm manyak mısın adam *ö*ü*ü yırtıyo lan, böğürüyo.
demek "kemanın sesi kulaklarımı tırmalıyo benim, asla dinleyemiyorum" diyen bir piyano severin yorumuyla benzerlik taşımıyor mudur?
metal müzik böyle kompleks birşeydir işte,
hiçbir zaman ne olduğunu asla söyleyemezsiniz, ne olmadığını da.
son olarak ben;
"ben sadece rock dinlerim, metal dinlemem" dediğim ortaokul yıllarıma;
"brutal vokal ne lan böğürük öle" dediğim lise 1'e
"oh mis gibi brutal" dediğim lise 3'e
siyah olmayan t-shirt giymediğim lise yıllarıma;
"hava kasvetli bugün bi doom takayım cd çalara, bi de şöyle siyah birşeyler giyeyim","süper neşeliyim bugün, hoplayıp zıplayayım zıpır bir punk vs. takayım , aha bi de çizgili t-shirt uydurayım kota" vb. dediğim son 2 yıldaki herhangi bir güne;
moda göre damardan ayar vereceğim gelecekteki günlerime şöyle bir bakış atıyorum da,
metal benim ruhumdan da asla silinmeyecek gibi. diğer rock dallarına tarzan edasıyla uçsam da geri dönüşler hep damağımda tad bırakacak...
|
Dost Bloglar
